Reklam
Reklam
Evin

Evin

Evîn

Saklı Cennet

23 Aralık 2020 - 00:45

Bu hayata taa anne karnında başlıyoruz savaşmaya

Yalnızlık ve karanlık

Tek başınasın

Korksanda yaşamla ölüm arasında tutunuyorsun

Bilmiyorsunki kimini bekleyen bir aile aydınlığa kavuşacak

Karanlık aydınlık olacak

Kimini ise yine bu dünyada da yalnızlığa terk edecek bir ailen bile olmayacak

Koyulan bir karanlıktan yeni bir karanlığa yalnızlığa terk edilecek

Sahi hayat bu değil mi?

Ölümde de yalnızlık yok mu?

Kimseyi yanına alamayacağın bir karanlık

O da başka bir hesaplaşma yalnızlık değil mi?

Bu dünyaya tek geldik ve sonunda yine tek gideceğiz

Ama asıl olan baştaki değilde sondaki 

Ölümden önce yaşadıkların

Beni korkutan ölüm değilde

Ölmeden yapamadıklarım

Yanımda olamayanlardır

Sana can verene kavuşmadır

Ya bu hayatta sana can olan yoksa yanında?

Bu hayat hep böyle işte hep bir can çekiş

Canım çekilmeden gel be sevgili

Son nefeste bari!

Gel ki huzura kavuşayım

Gözüm açık gitmesin

Bu gözler o gözleri görmeden kapanıvermesin

Kavuşamadığı sevdasına onunla göz yumsunki

Cennette belki o gözlerin hakkı olurda

Orda kavuşuruz belki

Kavuşamadığımız hergüne gözlerini cennet bilir

Karanlıkta aydınlığım oluverirsin

Sen benim cenneti koynuma alamadığımsın

Ne gözümü kapatırken yanımdasın

Ne de gözümü açarken...

O yüzdendir son isteğim

Son nefesimi vermeden

Görmek istediğim

Bir çift gözdür...