Hınıs'ı tarif ederken; kadim ilçe ,eşsiz doğal güzellikleri kendine has kültürü,tarihi eserleri,ülkenin yakın tarihinde adı sıklıkça zikredilen,alevisi,sunnisi,lazı,çerkezi barış içerisinde yaşayan, çevre ilçelerin ağabeyiidoğduğumuz ,doyduğumuz,çocukluk ve gençlik yıllarımızın kutsal mekanı,sevdaların ilkinin yaşandığı,gariban babası insanların içerisinde cirit attığı,toprağında adam gibi adamların yol aldığı Hınıs..diye başlarız lafa..
Hınıs bizim:
Ata baba toprağımız...
Vazgeçilmezimiz...
Öfkemiz
Sabrımız
Umudumuz..
Saygımız..
Sevgimiz..
Çıkmaz sokağımızdır..
Mazlum bıraktığımız..Onlarca yıldır direnen,ayakta kalmaya çalışan tüm çabalara rağmen her geçen gün kaybeden Hınıs..
Lazlar...Göçtü...
Liceliler...Göçtü...
Çocukluğumuzun ağabeyleri yakın dostlarımız arkadaşlarımız ve akrabalarımız göçtü..
Doğal güzellikleri yok oldu olacak...
Kültürü unutulmaya yüz tuttu..
Şabo öldü..
Begali Öldü..
Deniz Öldü..
Xalıt ölüme direniyor..
Aslında Hınıs direniyor..
Yeşil, betona..
Akarsular, kirliliğe..
İyiler ,kötülere..
Umutlar, umutsuzluğa direniyor..
Liyakat sahipleri, cahillere..
Garibanlar, zorbaya...
Fakirler işsizliğe direniyor...
Hınıs'ın bu direnişine eşlik eden bir avuç Hınıslı direniyor..Kimi çıkarı için,kimi makamı için, kimide candan gönülden çıkarsız direniyor..
Candan direnenler yorgun ve bitkin ...Her geçen gün umutlarını kaybediyorlar..
Onlarında umutları,hayalleri ve yarınlara ait planları göçmek üzere...Gözlerinde biriken yaşları doğduğu topraklara akıtıp bir bilinmezliğe yol almayı düşünenler bir ikilem içerisinde ...Ve sayılarıda azımsanmayacak düzeyde..
Kalmak mı? Gitmek mi?Onlar için İki sorunun cevabıda net değil...Bir belirsizlik haliyle,bir çıkmaz sokakta yol arayıp duruyorlar..
Oysa yol gösteren yok..
Uzaktakilerin hasret çektiği..İçerisinde yaşayanların gitmek istediği memleket..
Zordur bu memlekette yaşamak..Gidenlere kızmakta doğru değil aslında..
Suskun kalmak zorunda hissetmek en kolayıdır.Ancak bu hayatta kolaycılık kimseye bir şey kazandırmamıştır.Aslına bakarsanız bu kolaycılığı seçenler en önce ilçeden göçüp gitmek zorunda kaldılar..
Yıllardır naçizane yazıyoruz..İlçenin eksiklerini sorunlarını gündeme taşıyoruz..Bu uğurda yeri geldi işimiz ile yeri geldi makamımız ile yeri geldi ekmeğimiz ile sınandık.Bir sürü dedikodulara maruz kaldık..Ancak yılmadık..Kötüler kazanmasın diye çabaladık.Bu ilçe üzerinden ilçenin adını çıkarları için kullananlara prim vermedik..Tüm bu mücadelemize rağmen çoğu zaman kazandılarda oysa ..Ancak biz yine yılmadık..16 Yıldır Hınıs Gazetesi ilçemizin sesi oldu.Kapanır diye umut besleyenlere o imkanı tanımadık..Çizgimizden ve inandığımız değerlerden ödün vermedik..Doğruları hep haykırdık..Çıkar gözetmediğimiz için sesimiz hep gür çıktı..Ki, bundan sonrada aynı tonda haykırmaya devam edeceğiz.Çünkü biz memleketimizi çıkarsız çok seviyoruz..





Sevgili dostum kaleminize yüreğinize sağlık.Bu satırlar sadece bir köşe yazısı değil hınısta kalanların sesiz çığlığı gidenlerin içinde sızı olmuş.Bu yazıyı okuyan herkes kendinden bir parça buluyor.Çıkarsız sevilen bir memleketin yorulmuş ama halen direnen insanların sesi olmuşsunuz.Susmayanlara halen direnen insanlara selam olsun